دست نوشته های رها رادفر

سالها بعد خواهند گفت :
مردمانی در آن عصر زندگی می کردند که معنای همه چیز فقط در چند ماه برایشان تغییر کرد….
برای تمام عمرمان این ماه، ماه مهمانی بود…..
دور هم به بهانه ی مهمانی خدا جمع می شدیم….
دیدار تازه می کردیم.می بخشیدیم و می گرفتیم…..

این رمضان، رمضان تنهاییست….

شاید قرار این است…در تنهایی به جمع بودن فکر کنیم…..به سفره هایی که قدرشان را ندانستیم و معلوم نیست وقتی دوباره پهن بشوند چه کسانی را دیگر هیچوقت بر سر آن نمی بینیم…..

چه بازی عجیبی با بشر شکل گرفته است…..
انسان موجود اجتماعی تعریف شده در کتاب ها….در بزرگترین اتفاق جمعی و دینی خودش تنها مانده….انگار تذکر تفکر را آنقدر جدی نگرفته که اکنون طبیعت مجبورش کرده تنها بماند و فکر کند….
حتی در این ماه نو که اسمش هم ما را یاد باهم بودن می انداخت….

کسی چه می داند چه پیش خواهد آمد؟
من اما دلم روشن است.معتقدم از پس این فرصت تفکر و تنهایی اجباری…روح های آگاهی بیرون خواهند آمد….
دلم روشن است به رمضان تنهایی…..
رمضان تفکر….
ماه نو مبارک دوستان
مهمان خصوصی خدا باشید….آمین🙏❤
با احترام
رها رادفر

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس